Nederland weer van ons

Hieronder de inbreng van Teun van Dijck tijdens de plenaire behandeling van de Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (31780). 

Wijzing Wajong: Dweilen met de kraan open!
Op dit moment kennen we in Nederland bijna 180.000 jonggehandicapten, die gebruik maken van een Wajong-uitkering. Met dit wetsvoorstel zet de minister in op werk in plaats van een uitkering. Een ieder, die kan werken, krijgt een werkregeling aangeboden met maximale arbeidsondersteuning. De PVV vraagt zich wel af waarom de zittende groep volledig wordt genegeerd?

Banen, banen en nog eens banen
Het streven om Wajongers aan een reguliere baan te helpen is mooi. Maar dan moeten er wel banen zijn. De minister doet een beroep op werkgevers om hun maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen, maar komt niet verder dan dat. We weten allemaal dat in deze recessie de meeste bedrijven eerder bezig zijn met het afvloeien van mensen dan met het creëren van arbeidsplaatsen. De PVV mist de aandacht voor de werkgevers, die toch cruciaal is voor het succes!

Op de eerste plaats moeten belemmeringen voor werkgevers worden weggenomen. Dit betekent een goede match tussen vraag en aanbod, meer transparantie in de beschikbare arbeidsvoorzieningen en subsidieregelingen en minder administratieve rompslomp. Veel werkgevers zien door de bomen het bos niet meer als het gaat om allerlei beschikbare regelingen. Een verzamelwet zou hiervoor een uitkomst kunnen bieden.

Daarnaast moeten de risico’s voor werkgevers moeten worden weggenomen en prikkels worden ingebouwd om bedrijven aan te zetten tot het aannemen van een Wajonger. Ook op deze punten schiet het wetsvoorstel te kort. (no-risk maximaal 5 jaar?)

Tenslotte moet volgens de PVV veel meer worden uitgegaan van de vraag in plaats van het aanbod. Ook hier wordt aan voorbij gegaan. Eerst kijken naar de vacature en vervolgens moet daar een geschikte Wajonger worden bijgezocht met voldoende capaciteiten en potentieel en niet andersom! Vervolgens kan de Wajonger in overleg met de werkgever worden klaar gestoomd voor de functie.

Dit wetsvoorstel gaat weer uit van de aanbodzijde. De Wajonger eerst klaarstomen voor de arbeidsmarkt, en daarna pas een passende functie zoeken. Dit werkt zeer ineffectief en koste klauwen met geld (re-integratie). En de re-integratiebureaus lachen zich kapot!

Instroom beperken
Het Kabinet staat erbij en kijkt ernaar hoe het aantal Wajongers zienderogen toeneemt en wil de zaak beheersen door de uitstroom te bevorderen, maar doet niets aan de instroom! Dit is dweilen met de kraan open. Het kan toch niet zo zijn dat in 2050 1 op 20 jongeren gehandicapt is. Daar kunnen we ons toch niet bij neerleggen. TNO heeft dit onderzocht en komt met verklaringen als: de complexe samenleving, de bekendheid van de regeling, de vroege indicatiestelling en het haperende schoolsysteem. Moeten we dit niet eerst aanpakken.

Zoals al vaker gezegd, is het ons inziens het Wajong bestand ernstig vervuild met mensen die er eigenlijk niets te zoeken hebben. In plaats van deze mensen met veel moeite te laten uitstromen, moeten we in eerste instantie voorkomen dat deze instromen. Niemand is gebaat met een Wajong stempel, dit werkt niet bepaald participatiebevorderend! En hoe toevallig is het dat gemeenten mensen uit de bijstand plotseling overhevelden naar de Wajong, precies op het moment dat zij WWB- verantwoordelijkheid kregen.

Hoe gaat de minister de instroom beperken?

Passend werkaanbod
Volgens de PVV wordt met het participatieplan en het niet kunnen weigeren van een baan, de druk op Wajongers te veel opgevoerd. Natuurlijk is het goed dat een Wajonger aan de slag gaat, en de meesten willen dit ook graag. Maar dan wel in een baan die bij hem/haar past en waar men ook achterstaat. Het heeft geen zin om iemand te dwingen om een baan te accepteren, daar is niemand bij gebaat. Dit is pure symboolpolitiek!

Ook vindt de PVV dat een Wajonger na voltooiing van een opleiding, voldoende tijd moet krijgen om een baan te zoeken op niveau (vgl. WW). Waarom is hier geen rekening mee gehouden?

Terugval optie
Het recht op inkomensondersteuning eindigt als iemand 5 jaar 75% of 1 jaar 100% van het wettelijk minimumloon weet te verdienen, zonder  arbeidsondersteuning. Deze maatregel werkt averechts doordat men hierdoor krampachtig vast probeert te houden aan arbeidsondersteuning om maar geen rechten te verliezen! Ook stimuleert het niet voor werkgevers om een Wajonger langer in dienst te houden. De PVV wil daarom dat een jongehandicapte altijd kan terugvallen op arbeids- en inkomensondersteuning.

Werken moet lonen
De minister stelt terecht dat werken moet lonen, ook voor een Wajonger. Daarom vinden we het onbegrijpelijk dat de minister 3 varianten introduceert, die de zaak onnodig ingewikkeld maken en niet bepaald rechtvaardig te noemen zijn. Of je krijgt een aanvulling tot maximaal 75% WML, of tot 100% WML of tot 120% WML. Afhankelijk van leeftijd en regeling. Dit slaat nergens op!De PVV roept de minister op om opnieuw zijn huiswerk te doen en te komen met een eerlijke, transparante regeling.

Ook vragen we ons af waarom gekozen is voor loondispensatie i.p.v. loonkostensubsidie, zodat ook een Wajonger een normaal pensioen kan opbouwen? We willen ook weten of het wel rechtvaardig is om de aanvulling geheel afhankelijk te maken van de mate waarin de verdiencapaciteit wordt benut. Het is de Wajonger soms niet te verwijten dat hij deze niet volledige benut, maar betaalt hiervoor wel de prijs.

Tweede Termijn (16-04-2009):

Het is een gemiste kans dat de minister de problematiek van een ongebreidelde instroom in de Wajong volledig links laat liggen. In de 1e termijn noemde ik dat al dweilen met de kraan open.
Voor de PVV is het onverteerbaar dat jaarlijks 17.000 mensen de Wajong instromen. Door het voorliggende wetsvoorstel verwacht de minister de instroom met 10% te kunnen verminderen door een betere aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Daarmee zegt hij feitelijk dat zeker 10% oneigenlijk instroomt.

De minister ziet mogelijkheden om 50% naar regulier werk te begeleiden; toch werkt thans slechts 9%. Schat de minister de kansen niet te rooskleurig in? Hoe gaat de minister banen creëren voor deze groep? Waarom zouden werkgevers nu wel en vroeger niet geïnteresseerd zijn in een Wajonger, ik zie het niet!

Waar de PVV grote problemen mee heeft, is dat een grote groep al op zeer jonge leeftijd een stempel krijgt waar bijna niet meer vanaf is te komen. De minister geeft de complexiteit van de samenleving de schuld, maar we weten allemaal dat dit onzin is. Uit onderzoek blijkt namelijk (Frank Verhulst) dat het aantal kinderen met psychiatrische stoornis al 25 jaar gelijk is (7 - 12%). De groei zit hem erin dat we te makkelijk etiketten plakken op kinderen met een zogenaamd vlekje ingegeven door een cordon aan hulpverleners die zich er maar al te graag tegenaan willen bemoeien, zg. helpen. Jaarlijks besteden we miljarden (€ 8,5 miljard; d.i. € 2500 / kind) aan onze probleemjeugd. Waar geld is, zijn hulpverleners.

Ook de scholen staan onder veel te hoge druk door grote klassen en prestatiedrang. We moeten ons afvragen of het huidige systeem van onderwijs niet de oorzaak is dat onnodig veel kinderen worden gedumpt in het speciaal onderwijs. Klopt het vraag ik aan de minister dat op dit moment 1 op 20 kinderen speciaal onderwijs volgt en dat Nederland daarmee kampioen is in Europa! Dit zou toch aan het denken moeten zetten?!

De PVV daarom roept de minister op om met spoed met maatregelen te komen om deze instroom in het speciale onderwijs en later in de Wajong een halt toe te roepen. Niet de groep, maar het systeem is ziek en de kinderen zijn de dupe!

 

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 3370 gasten

doneer

Nederland
English

steun ons ideal

donaties

donaties