Nederland weer van ons

Voorzitter, Al Qaida heeft samen met andere terreurorganisaties en Toearegrebellen inmiddels zo'n 500.000 km2 in handen, inclusief veroverde militaire basissen, trainingsfaciliteiten en vliegvelden. Dat is een mooi en groot terroristenspeelterrein. De zaak wordt voor een groot deel gefinancierd met geld dat afkomstig is uit drugshandel, cocaïnehandel, vanuit Zuid-Amerika via de landen aan de zuidwestkust van Afrika via Mali richting het noorden richting Europa. Als we dit geheel van gangster-jihadisten de nek om willen draaien, zullen we niet alleen militair moeten optreden, maar zal ook iets gedaan moeten worden tegen die drugslijn.

Ik vraag de minister daarom om morgen de vraag aan de orde te stellen hoe de aanvoer van drugs via een land als Guinee naar Mali kan worden aangepakt. Het moge duidelijk zijn dat we niet kunnen toestaan dat heel Mali veroverd wordt door islamitische terroristen. Het is gebleken dat Frankrijk een rode streep had getrokken. Die is overschreden, wat heeft geleid tot Frans militair ingrijpen.

De PVV steunt de Franse strijd tegen het terrorisme. Zij staat positief tegenover het Franse verzoek om luchttransportcapaciteit van Nederlandse vliegtuigen te krijgen.

Het is de bedoeling van Frankrijk om actief te blijven totdat de landen van de Afrikaanse Unie het zelf kunnen overnemen. Daar heeft mijn fractie vooralsnog heel veel twijfels bij. Ik nodig de bewindslieden uit om hier meer hun licht over te laten schijnen. Zijn die mogelijkheden er eigenlijk wel?

De heer Hollande heeft gezegd dat volgende week al de ECOWAS-troepen arriveren, maar in allerlei media verschijnen berichten dat men het binnen de ECOWAS er nog helemaal niet over eens is of de voorbereidingen voldoende zijn geweest. De Afrikaanse interventietroepen die dan zouden moeten komen, hebben geen enkele ervaring met vechten in een woestijn.

Een raadgever van de Nigeriaanse regering gaf gisteren het volgende commentaar: "Deze missie is een catastrofe. Onze troepen zijn helemaal niet gewend om onder zulke extreme omstandigheden te opereren. We weten ook niet hoe we moeten vermijden dat al dat zand ons materieel vernielt." Daaruit lijkt het beeld op te rijzen dat de inzet van de ECOWAS-troepen op een adequate manier nog heel ver weg is. Ik wil graag weten of de regering dat ook ziet.

Ik zie namelijk niet graag dat Nederland, dat nu luchttransportcapaciteit gaat leveren, straks op een of andere manier in een soort herhaling van het Afghanistanmoeras verzeild raakt, dat we moeten doorgaan omdat we eraan begonnen zijn en we er militair gezien dieper in zouden moeten. Dat willen wij niet.

De regering geeft aan dat op dit moment ook niet te willen, maar ik krijg graag een reactie op de vraag of de Afrikaanse landen überhaupt in staat zijn om straks het stokje over te nemen van Frankrijk en zijn bondgenoten.

Nederland gaat kijken of de ontwikkelingshulp aan Mali kan worden uitgebreid om bij te dragen aan duurzame vrede. Ik breng even de brief in herinnering die de toenmalige staatssecretaris van Buitenlandse Zaken aan de Kamer zond op 5 april 2012. Daarin heeft hij vier voorwaarden opgesomd om de ontwikkelingshulp voor Mali te kunnen ontdooien. 1. Herstel van de democratie door vrije algemene verkiezingen. 2. Herstel van de grondwet. 3. Onderschikking van militaire macht aan democra-tische besluitvorming. 4. Respect voor mensenrechten en expliciete naleving van internationale verdragen. Dat zijn vier heel heldere voorwaarden.

Ik wil weten of deze ook voor het huidige kabinet gelden en of het kabinet het met mij eens is dat het voldoen aan deze voorwaarden nog ontzettend ver weg lijkt te zijn.

De PVV vindt dat het kabinet uitgaat van een verkeerde vooronderstelling. Mali is decennialang de donor darling van het Westen geweest. Nederland gaf grif geld. De huidige onrust is in onze ogen niet te wijten aan een gebrek aan ontwikkelingshulp en ook niet op te lossen met ontwikkelingshulp. Los van het feit dat de PVV sowieso tegen ontwikkelingshulp is behoudens noodhulp, vindt zij het een premature stap om nu al te denken aan het ontdooien van gelden voor ontwikkelingshulp.

Op de trainingsmissie van de EU hebben we het volgende commentaar. Het Malinese leger is als volgt te typeren. In de eerste plaats is het gigantisch gedemotiveerd. In de tweede plaats schendt het mensenrechten. In de derde plaats is het zo corrupt als ik weet niet wat. Dit zijn niet bepaald de ingrediënten om er blindelings op te kunnen vertrouwen dat een trainingsmissie geen weggegooid geld is.

Deze missie zou zich zelfs tegen ons kunnen keren. Als waarschuwend voorbeeld moge het volgende dienen. Amerikaanse troepen trainen militairen van verschillende landen in de Sahel. Het Malinese leger werd gezien als een voorbeeldige partner, maar het was uiteindelijk wel de door de VS opgeleide kapitein Sanogo die de militaire coup in maart 2012 leidde, waardoor Noord-Mali uiteindelijk veranderde in een islamitische staat. Ziet de regering er überhaupt enige mogelijkheid voor dat met dit leger goed garen te spinnen zal zijn? Ik heb daar heel grote twijfels bij.

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 4400 gasten

doneer

Nederland
English

steun ons ideal

donaties

donaties