Nederland weer van ons

Voorzitter,

Er is al veel gezegd over het rapport van de Commissie Deetman. Nog meer is gezegd over het onderwerp van het onderzoek: het seksueel misbruik van minderjarigen in de Rooms-Katholieke Kerk.

Maar, hoe vaak het ook wordt gezegd, het blijft ongelofelijk: de omvang van het misbruik en de omvang van het leed dat daardoor is veroorzaakt. Groot respect daarom voor de slachtoffers die zich gemeld hebben en waardering voor het moeilijke werk dat de Commissie Deetman heeft gedaan en het duidelijke rapport dat is verschenen.

Laat ik de spreektijd gebruiken voor wat er naar de mening van de PVV nu dient te gebeuren. Ten eerste dient er onderzoek gedaan te worden naar de positie van meisjes en vrouwen binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de situatie dat zij zijn bevallen van een kindje, waarna het kindje van de jonge moeder is weggenomen. Ten tweede onderzoek naar de omvang van het gebruik van fysiek en geestelijk geweld binnen de Rooms-Katholieke Kerk en dan gaat het natuurlijk om meer dan de “corrigerende” tik. Hoewel dit nog een hele klus zal zijn, mag deze groep slachtoffers niet vergeten worden.

De vraag is wie het onderzoek dient uit te voeren. Uitgangspunt is dat de organisatie die het leed/de schade heeft veroorzaakt, dit in beginsel zelf ter hand dient te nemen, ofwel daartoe opdracht moet geven en de kosten daarvan voor haar rekening dient te nemen. De verantwoordelijken binnen de bisdommen, de ordes en congregaties, kort gezegd, de Kerk, dient opdracht te geven tot het instellen van een onafhankelijk meldpunt, dient zorg te dragen voor adequate en snelle klachtenbehandeling en dient zorg te dragen voor adequate hulpverlening en financiële compensatie. Het is logisch dat de Kerk het voortouw neemt, omdat aangesloten kan worden bij de verrichtingen die reeds door Commissie Deetman zijn gedaan. De reeds aangestelde personen kunnen naar mijn mening verzocht worden deze onderzoeken te verrichten, waarmee hun inmiddels ruime ervaring hiertoe aangewend kan worden.

Tijdens de hoorzitting heeft de heer Deetman echter aangegeven in een dergelijk onderzoek niet veel te zien, onder meer vanwege de vraag of er nog wel wat boven tafel kan komen gezien de definitie van geweld. Deetman is is wel bereid om aanvullend onderzoek te doen naar positie meisjes/vrouwen (zoals verwoord in motie vd steur cs). Voor slachtoffers van fysiek geweld geldt expliciet wel de door jou genoemde ‘adequate en snelle klachtenbehandeling en dient zorg te dragen voor adequate hulpverlening en financiële compensatie.’

De PVV vindt het van het grootste belang dat een dergelijk onderzoek ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Het betreft een groep slachtoffers die niet vergeten mag worden. Hoewel ik vertrouw op de bereidheid van de heer Deetman, wijs ik er op dat de kans bestaat dat de Kerk haar medewerking niet/niet volledig zal verlenen. Om dit te voorkomen dient een stok achter de deur voorhanden te zijn. Derhalve heb ik ook gepleit voor een parlementair onderzoek. Het mag niet zo zijn dat een groep slachtoffers in de kou blijft staan wiens leed niet erkend zal worden. Primair een in eigen opdracht uitgevoerd onderzoek, subsidiair een parlementair onderzoek. Gezien de berichten in de media vandaag (met als kern dat de Kerk het onderzoek naar de klachten frustreert) is een stok achter de deur geboden. Maar de PVV wil het aanvullend onderzoek, indien daartoe wordt besloten, niet frustreren, dus ik hoor graag de reactie van de minister.

Voorzitter, de Commissie Deetman is inmiddels ontbonden, maar het is goed dat de heer Deetman tijdens de hoorzitting nogmaals heeft bevestigd bereid te zijn om over een half jaar na te gaan wat de stand van zaken is van de aanbevelingen die de Commissie heeft gedaan en dus of de Kerk hiermee voortvarend aan de slag is gegaan. Wat de PVV betreft dient de Kamer zelf ook de vinger aan de pols te houden. Het zou dan ook goed zijn als de Commissie Deetman nog enige jaren het al dan niet nakomen van haar aanbevelingen blijft monitoren. De Kamer kan dan in overleg met de slachtoffergroepen nagaan of de Kerk de gemaakte afspraken ook nakomt en eventueel een hoorzitting organiseren.

En ten slotte doet de PVV hierbij een dringend beroep op de minister om, ondanks de verjaring van de strafbare feiten, het Openbaar Ministerie een aanwijzing te geven om tot vervolging over te gaan en de jurisprudentie op basis van artikel 7 EVRM te trotseren. De regering dient zich sterk te maken voor haar onderdanen die zijn misbruikt door leden van de Rooms-Katholieke Kerk; een organisatie die willens en wetens haar ogen heeft gesloten voor deze ernstige en strafbare feiten gepleegd jegens de zwakkeren binnen haar muren, te weten de minderjarigen die aan haar waren toevertrouwd. De Kerk heeft haar ogen net zolang gesloten totdat de feiten verjaard zijn, waardoor de slachtoffers nu op dat punt met lege handen staan. En dat door een organisatie die hoge eisen stelde en stelt aan de huwelijkse moraal en die strenge opvattingen heeft over seksualiteit en moraal en mensen die daar vanaf wijken bijna verkettert.

Voorzitter, een meer dubbele moraal heb ik nog nooit gezien. De overheid mag hier niet aan voorbijgaan en de zojuist genoemde argumenten gebruiken om nieuwe jurisprudentie af te dwingen nu het een zeer uitzonderlijke situatie betreft die nog nooit aan een rechterlijke instantie is voorgelegd. Het principe van de rechtszekerheid mag niet dienen ten behoeve van de Kerk die willens en wetens haar ogen heeft gesloten voor de strafbare feiten die onder haar verantwoordelijkheid zijn begaan net zo lang totdat het vervolgingsrecht van deze strafbare feiten is verjaard. De geconstateerde zwijgcultuur mag niet beloond worden.

Naar mening van de PVV dient de regering de bestaande regels en jurisprudentie te trotseren, al is het maar om hiermee uitdrukking te geven aan de afschuw die wij allen delen over wat er met haar eigen onderdanen is gebeurd. Dat zijn we hen op zijn minst verschuldigd. Graag een reactie van de minister.

En als allerlaatste, naar aanleiding van een reactie heden van hoogleraar Recht en religie de heer Oldenhuis van vandaag: is het juist dat de Kerk wel een beroep op verjaring doet als een slachtoffer op eigen initiatief juridisch actie tegen de Kerk/een instelling van de Kerk/een functionaris binnen de Kerk start? Als dat zo is, dan wil ik van de minister weten of hij hier iets aan kan doen en zo ja, gaat hij dat ook doen. Hier is het net iets anders dan mijn voorgaande beroep op het ‘omzeilen van de verjaring’, want hier gaat het om het naleven van een toezegging die de Kerk heeft gedaan, namelijk dat geen beroep op verjaring zal worden gedaan in de civiele kwesties, ofwel daar waar het gaat om financiële genoegdoening.

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 7485 gasten

donaties

doneer

Nederland
English