Nederland weer van ons

Ondanks de toenemende mondigheid van de patiënt bestaat er nog steeds een afhankelijkheidsrelatie tussen de patiënt en de zorgverlener. Deze afhankelijkheid vraagt om extra waarborgen, zekerheid en veiligheid.

De IGZ behoort voor deze extra waarborgen voor de patiënt te zorgen. Ik zie de IGZ dan ook als het verlengstuk van de patiënt, die toezicht houdt en de kwaliteit en veiligheid handhaaft in het belang van de patiënt, en niet in het belang van de zorginstelling. 

Ik ben het met de minister eens dat we nooit helemaal kunnen uitsluiten dat er fouten gemaakt worden. De IGZ heeft daarom ook de taak medische fouten grondig te onderzoeken zodat we ervan kunnen leren en maatregelen kunnen treffen om het in de toekomst te voorkomen. Mijn fractie, altijd al kritisch op het functioneren van de IGZ, was geschokt door het rapport van de Nationale Ombudsman. In de zaak Jelmer heeft de Inspectie op alle fronten gefaald, wat extra leed en verdriet heeft veroorzaakt bij de familie van Jelmer. Het vertrouwen in de IGZ bereikte voor mij vorig jaar dan ook een dieptepunt. 

Gelukkig herkent en erkent de IGZ de gemaakte fouten, worden alle  aanbevelingen van de Commissie-De Vries overgenomen en zijn er reeds organisatorische veranderingen ingezet. Dit laatste acht ik erg belangrijk want alleen erkennen dat er fouten gemaakt zijn is natuurlijk niet genoeg. Door de inzet van de extra middelen uit het regeer- en gedoogakkoord, ter versterking van de IGZ, verwacht ik dit jaar dan ook pro-actieve IGZ die zijn tanden laat zien en zich vastbijt in zaken totdat de onderste steen boven is. 

Ten aanzien van de aard en reikwijdte van het toezicht blijf ik wel met een aantal vragen zitten. Zoals de meldingen door professionals en medewerkers van een zorginstelling. Deze zouden direct door de IGZ zelf behandeld moeten worden. Terugverwijzen naar de instelling kan leiden tot zeer onwenselijke gevolgen zoals een heksenjacht op de melder. Op zijn minst zou het onderzoek naar de klacht bij de instelling onder leiding van een Inspecteur moeten plaatsvinden. Mijn fractie vraagt hier al jaren om maar dit is nog steeds niet geregeld. Graag een toezegging van de minister. Verder verbaas ik mij erover dat patiënten in AWBZ instellingen wel direct bij de IGZ kunnen klagen maar patiënten in ziekenhuizen kunnen niet direct bij de IGZ terecht? Waarom dit onderscheidt? Over 2011 zien we een forse stijging van het aantal bestuurlijke boetes. Aan de ene kant ben ik hier blij mee, maar aan de andere kant besef ik dat boetes uit het instellingsbudget betaald worden en dat bestuurders zelf er weinig last van hebben. Hoe zit het met het hoofdelijk aansprakelijk stellen van bestuurders? Hierbij wil ik ook even citeren uit het regeer- en gedoogakkoord: Raden van Bestuur worden expliciet verantwoordelijk en aanspreekbaar op het functioneren van hun instellingen. Hoe en wanneer gaat de minister hiermee aan de slag? 

Dan kom ik op het risicogebaseerde systeemtoezicht. We zien vaak dat na een incident overal de regels worden aangescherpt, want een wantoestand bij instelling A op een of ander gebied, zou ook wel eens kunnen optreden bij instelling B t/m Z. Afgezien van de regeldruk heeft dit als nadeel dat hierdoor de goeden altijd onder de kwaden moeten lijden. Moeten we niet veel scherper kijken waardoor de wantoestand is ontstaan en nagaan wie hier verantwoordelijk voor is? Wie is er tekort geschoten of is nalatig geweest? En vervolgens brengen we diegene voor de tuchtrechter! Hiermee tref je immers direct de schuldigen. Ik ben geen voorstander van een claimcultuur maar iets meer richting sancties, boetes, aansprakelijkheidstellingen en tuchtmaatregelen zou volgens mij wel mogen. Graag een reactie van de minister. 

Tot slot. De Inspecteur-generaal gaat deze zomer met pensioen. Het lijkt mijn fractie een goede zaak dat het kabinet zijn potentiële opvolger eerst aan de Kamer voorstelt voordat hij wordt benoemd.

 

 

 

 

 

 

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 2760 gasten

doneer

Nederland
English

steun ons ideal

donaties

donaties