Nederland weer van ons

Dit kabinet staat voor de eigen verantwoordelijkheid van mensen voor hun gezondheid. Mijn fractie is hier voorstander van en ziet de rol van de overheid vooral op die terreinen waarbij risico’s voor de volksgezondheid door de burger moeilijk in te schatten zijn.

Zoals het voorkomen van infectieziekten, het screenen van de bevolking op bepaalde veel voorkomende ziektes en het rijksvaccinatieprogramma. Dit zijn gevallen waarin de burger op de overheid moet kunnen rekenen. 

 

Dit kabinet zegt dat leefstijl iets van de mensen zelf is. Ik ben het daarmee eens. Het is niet aan de overheid om keuzes voor iemand anders te willen maken ten aanzien van zijn consumptie. Ook niet als iemand ongezonde keuzes maakt. Hoe en wat we eten of drinken wordt namelijk vooral cultureel en sociaal bepaald en dat zijn sterkere drijfveren dan het gezondheidsaspect. Ik ben ook van mening dat er voldoende informatie over gezonde leefstijl aanwezig is. Mensen weten echt wel wat gezond of ongezond is, dus stoppen met massamediale campagnes is alleen logisch. Helemaal nu is gebleken dat de effecten daarvan nihil zijn.

 

Ook bestrijd ik de argumenten dat fastfood goedkoper zou zijn. Ik ben het zelf gaan checken en kan laten zien dat de boodschappen bij de Albert Heijn goedkoper en gezonder zijn dan bij de fastfoodketens. Ga je met twee volwassenen en twee kinderen naar de MacDonalds, dan ben je al snel 19a20 euro kwijt. Voor dat bedrag kan je bij de Albert Heijn voor twee dagen aardappels, groent en vlees kopen en hou je nog geld over voor wat fruit. Ik denk dat gemakzucht hier eerder een rol speelt dan een economisch aspect. En gemakzucht is nu eenmaal een uiting van onze welvaartmaatschappij. Het gemak dient de mens geldt hier meer dan ooit. Zo laten we ons vervoeren, we pakken de lift, we kopen in via internet en laten het thuisbezorgen, we bedienen liefst alles op afstand en ga zo maar door. Niks mis mee zolang we ons er maar bewust van zijn en af en toe wat tegengas geven.

 

De jeugd heeft wel speciale aandacht nodig. Goede gewoontes tijdens jeugdige leeftijd bieden namelijk perspectief voor de toekomst. Ouders, scholen, het CJG, de buurt en de gemeente hebben allemaal hun rol als het gaat om het tonen van het goede voorbeeld. Daarbij is goede uitleg verstandiger dan te komen met allerlei ge- en verboden.  Het verbieden van snacks op school vind ik dan ook niet nodig, wel moet daarnaast gezond eten worden aangeboden. Als je kinderen niet bloot stelt aan verleiding maak je ze ook niet weerbaar en dat speelt ze op latere leeftijd weer parten. Ook voor het weerstaan van verleidingen geldt; jong geleerd oud gedaan. Verder spreekt het vanzelf dat de ouders primair verantwoordelijk zijn voor het gedrag van hun kinderen.

Ten aanzien van de zoutconsumptie zou ik graag zien dat het RIVM zich iets genuanceerder opstelt en zich niet laat verleiden tot uitspraken dat teveel zout duizenden doden per jaar zou veroorzaken. Paniek om niets. Een half jaar geleden publiceerde het Amerikaanse wetenschappelijke Hypertensie tijdschrift dat er geen bewijs is dat het eten van veel zout tot hart- en vaatziekten leidt. Ook de Belgische professor Staessen stelt na langdurig onderzoek dat het absoluut geen zin heeft om de hele bevolking op een zoutarm dieet te zetten. Integendeel zelfs. Het lijkt mij dan ook volstrekt onnodig dat de overheid preventiecampagnes opzet ten aanzien van de zoutconsumptie. We kunnen dit prima aan het veld overlaten, zo werken de Universiteit van Wageningen en Unilever aan zogenaamde ‘goede’ zouten en heeft Akzo Nobel eveneens een nieuwe zoutkorrel ontwikkeld met kalium in plaats van natrium. Deze activiteiten samen met de inzet van de levensmiddelen industrie zie ik met vertrouwen tegemoet.

 

Dat burgers zelf meer verantwoordelijk worden voor hun leefstijl en gezondheid moet natuurlijk niet doorslaan naar het constant laten uitvoeren van totale-body-scans en health-checks. De uitkomsten daarvan leiden tot veel vragen waarvoor weer aanvullende onderzoeken gedaan moeten worden en uiteindelijk blijkt er niks aan de hand te zijn. Deze checks hebben de pretentie preventief te zijn, maar dat zijn ze niet. Het is als het schieten met een kanon op een mug. Ik vind dat de minister hier een taak in heeft. Namelijk de bevolking te waarschuwen voor dit soort onzin-diagnostiek. Wat mij betreft mag daar nog wel een Postbus-51 spotje voor gemaakt worden, want teveel zorgaanbieders denken hier extra inkomsten uit te halen. Graag een reactie van de minister.

 

Dat stoppen-met-roken en de beweegkuur niet in het basispakket zitten is volkomen terecht. Het basispakket is bedoeld voor basiszorg en stoppen-met-roken valt daar niet onder. Nicotinevervangers koop je maar bij de drogist, die zijn bovendien goedkoper dan een pakje sigaretten en dus spaar je nog steeds geld uit. Als ik moet kiezen tussen een medicijn voor huidkanker of de nicotinepleister, hoef ik echt niet lang na te denken welke van deze twee vergoed moet worden en welke niet. In de media wordt door de betreffende anti-rookpartijen krachtig geprotesteerd tegen de maatregelen die dit kabinet heeft genomen. De minister wordt zelfs verweten banden te hebben met de tabaksindustrie. Hoe staat het met de belangenverstrengeling van de anti-roken clubs met de farmaceutische industrie vraag ik me dan af. Het Longkankerinformatiecentrum wordt immers voor 96% gefinancierd door farmaceutische bedrijven. Het zou de Alliantie Nederland Rookvrij en consorten sieren als ze hun financiering openbaar maken voordat ze de onafhankelijkheid van de minister in twijfel trekken. 

 

Tot slot. Ziekte en gezondheid laten zich moeilijk beheersen. Het menselijk lichaam is geen apparaat dat je in conditie kunt houden door servicebeurten en apk-keuringen. Mensen die hun hele leven gezond geleefd hebben, worden ook ziek want toeval en risico’s zijn niet uit te sluiten. Al met al zie ik met deze gezondheidsnota een einde komen aan de dwang-en-drangmaatregelen die de overheid oplegt om risicogedrag van burgers te corrigeren. En wat mij betreft opent dit ook de weg naar de discussie in hoeverre we willen leven met risico’s of dat we alles koste wat het kost moeten zien te vermijden. Waaraan wordt het voordeel van preventie gemeten? Geluk, levensduur, geld of het succes van de medische wetenschap? Uiteindelijk is er slechts sprake van uitstel en niet van afstel.

 

 

 

 

 

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 2425 gasten

doneer

Nederland
English

steun ons ideal

donaties

donaties