Nederland weer van ons

Inleiding
De veranderingen in de zorg die sinds het Kunduz-akkoord zijn ingezet hebben geleid tot een enorm complex systeem dat met voortdurend knip en plakwerk staande gehouden wordt. Het is zo ingewikkeld geworden dat haast elke zorginstelling een legertje adviseurs nodig heeft om te kunnen verantwoorden wat ze het afgelopen jaar eigenlijk hebben gedaan. En dat lukt dan nog alleen met het nodige uitstel.

Eigenlijk zouden patiënten deze adviseurs ook moeten hebben. Want hoe kies je tegenwoordig nog de juiste verzekeraar, de juiste polis en het juiste ziekenhuis? Als patiënt sta je anno 2016 gelijk op achterstand. Krijg je een behandeling niet volledig vergoed, dan heb je vast een slechte polis gekozen. Kom je op een wachtlijst dan ben je waarschijnlijk niet mondig genoeg. Snap je een rekening niet dan betaal je misschien wel te veel eigen risico. Maar als zorginstellingen met hun consultants en accountants het zorgstelsel nog maar net kunnen doorgronden, hoe kun je als patiënt dan nog de juiste keuzes maken?

Dit kabinet heeft in 4 jaar tijd gezorgd voor een onhoudbaar zorgstelsel met een wirwar aan polissen, verborgen wachtlijsten, tweedeling en zorgmijding. En de zorgverzekeraars zijn de grote winnaars, zij maken elk jaar winst en hebben zo’n 4 miljard op de plank liggen aan overtollige reserves. En ondanks deze winsten en reserves gaat volgend jaar de premie weer omhoog in plaats van omlaag. Hoger zelfs dan de minister voorspelde. En volgens de minister is dit allemaal noodzakelijk om het zorgstelsel voor de toekomst betaalbaar te houden. Maar volgens de PVV-fractie is de zorg voor de patiënt al niet meer te betalen. En de cijfers bevestigen dat.

Eigen risico
In 2011 was elke burger gemiddeld € 4.889 kwijt aan zorgkosten en in 2016 is dat gestegen naar € 5.344. En betaalde elke burger in 2011 nog gemiddeld € 126 aan eigen risico, in 2016 is dat gestegen naar € 240. Een verdubbeling. En dat is een gemiddelde. De helft van alle burgers is jaarlijks het hele eigen risico van € 385 kwijt. En de minister vindt dat heel sociaal. Wie ziek is moet verplicht bijdragen aan de zorg is haar opvatting. De PVV vindt dat niet sociaal want ziek zijn heb je niet altijd zelf in de hand. Laten we stoppen met het eigen risico en het ook niet vervangen door een medicijnknaak, een specialistengeeltje of een beddentoeslag. Het wordt altijd betaald door patiënten die ziek zijn, door mensen die zorg nodig hebben. Eigen betalingen zijn een verkeerde methode om het zorggebruik te remmen. Een huisarts acht het immers noodzakelijk om je door te verwijzen dus waarom dan een geldbedrag aan die doorverwijzing koppelen?

Om het eigen risico volgend jaar met €100 te verlagen heeft de PVV-fractie bij de Algemene Financiële Beschouwingen al een amendement ingediend. Volgens mij is er inmiddels een meerderheid hier in de Kamer die het eigen risico wil verlagen. We kunnen dit nu voor elkaar krijgen. We hoeven niet te wachten op de verkiezingen, we kunnen het nu regelen. Laten we dat ook doen. En laten we deze minister duidelijk maken dat zieken wat ons betreft niet verplicht hoeven bij te dragen aan hun behandeling.

Loondienst
Het afremmen van het zorggebruik is volgens mij een taak van de zorgaanbieders, niet van de patiënt. Aanbod schept de vraag. Dat behandelingen korter worden en bedden daardoor minder nodig zijn is een goede ontwikkeling. Maar het ziekenhuis moet niet die leegkomende zalen gaan vullen met allerlei pretpoli’s, zoals een hoestpoli, een jeukpoli of zelfs een allochtonenpoli.

Aanbod schept de vraag. Dat geldt ook voor nieuwe innovatieve behandelmethoden. Moet elke operatiekamer een operatierobot hebben? Innovatie is goed maar moet geen doel op zich worden. Het moet niet gaan om leuke ‘toys for the boys’ maar om wat goed is voor de patiënt. En voor de patiënt zou het goed zijn als er net als bij de dure geneesmiddelen een sluis zou komen voor dure behandeltechnieken. Ik hoor graag hoe de minister hierover denkt. Laat eerst maar bewezen worden hoe veilig en effectief de nieuwe methode is. De recente schandalen met cryoballonnen en met titaniumpennen die kunnen scheuren of knappen zeggen genoeg. Vreselijk voor de patiënt en jarenlang hogere kosten dan de oude methode. Dus nogmaals het afremmen van de zorgvraag ligt bij de zorgaanbieder en niet bij de patiënt in de vorm van remgeld.

Als aanzet hiertoe wil de PVV dat artsen in loondienst gaan werken, de prikkel tot overbehandeling valt dan immers weg. Wat ons betreft komt iedere afgestudeerde arts gelijk in loondienst. Wat de zelfstandig gevestigde artsen betreft kunnen deze gefaseerd, met een maximale looptijd van 10, in loondienst komen. Ik hou die termijn van 10 jaar aan omdat dit overeenkomt met de looptijd waarin ze hun ‘goodwill’ kunnen afschrijven bij hun belastingaangifte. Er hoeft dus geen uitkoop plaats te vinden. In loondienst werkende artsen kunnen de tijd die ze eerder kwijt waren aan het ondernemertje spelen, aan de patiënt besteden. En in loondienst zal de prikkel tot upcoding en sjoemelen met declaraties afnemen. Een win-win situatie aan alle kanten. Graag een reactie.

Scorekaart
Vz,
De regel ‘Wie betaalt, bepaalt’ gaat in de zorg niet op, want burgers betalen het meest en bepalen het minst. We kunnen ook weinig bepalen want we hebben nergens zicht op. Er is geen zicht op kwaliteit, geen zicht op kosten, geen mogelijkheden om aanbieders met elkaar te vergelijken en de zogenaamd begrijpelijke zorgnota brengt weinig soelaas. De minister heeft weliswaar aangekondigd prijzen stapsgewijs openbaar te maken maar zonder daar ook de kwaliteit in mee te nemen heeft de patiënt daar natuurlijk weinig aan. Is een ziekenhuis duurder omdat de verzorging en begeleiding er beter is? Omdat er meer handen aan het bed zijn? Omdat ze meer aan infectiepreventie doen? Of is het ziekenhuis duurder omdat ze net een nieuwe robot aangeschaft hebben en die kosten willen terugverdienen? Of hebben ze een onbekwame bestuurder voor tonnen moeten afkopen? Of hebben ze een boete gehad wegens fraude? Dit soort informatie wil je als patiënt toch weten en afzetten tegen de prijzen?

Het is toch armzalig dat we alleen informatie over de ziekenhuiszorg kunnen krijgen uit de jaarlijkse ranglijst van het AD? Waarom stelt het Zorginstituut geen scorekaart op voor ziekenhuizen? Ziekenhuizen zijn al verplicht allerlei indicatoren aan te leveren. Het Zorginstituut kan hier een voor patiënten zinvolle selectie uit maken. De NZa kan hier een prijskaartje aan hangen. En zo krijgen we een betrouwbare vergelijkingsmechanisme, niet afhankelijk van AD methodiek en voor iedereen makkelijk terug te vinden. Het AD lijstje is immers over een maand al weer vergeten. Ik wil pleiten voor een gezamenlijk scorekaart voor ziekenhuizen met prijsinformatie van de NZa, met kwaliteitsinformatie van het Zorginstituut en toezicht informatie van de IGZ. Geen aparte lijsten, maar bij elkaar, zodat het in samenhang te beoordelen en te vergelijken is. Niet geheimhouding maar openbaarmaking moet de standaard worden. Graag een reactie.

Rampzorg coordinator
Tot slot wil ik aandacht vragen voor de acute-zorgsector die in grote problemen verkeert. Een paar krantenkoppen van de afgelopen maand:

- 31 oktober: Spoedzorg: De patiënt is van ondergeschikt belang geworden
- 30 oktober: Soms vragen we ons af of we de goede zorg nog wel kunnen bieden
- 26 oktober: 33.000 mensen kunnen niet op tijd bij spoedeisende hulp terecht
- 25 oktober: Probleem is dat er geen leegstaande bedden zijn voor acute patiënten

Het kan toch niet zo zijn in Nederland dat we geen noodzakelijke eerste hulp meer kunnen verlenen? Helaas is dat wel de realiteit. Ambulances moeten met patiënten leuren omdat de eerstehulpposten overvol zijn. Er zijn ambulances te kort of de apparatuur hapert. SEH-posten worden gesloten. Personeelstekorten doemen op. Wat is hierop het antwoord van de minister? Moet het veld het zelf maar uitzoeken? Komt er opnieuw uitstel van de nieuwe ambulancewet? Hoelang laat zij deze sector nog in onzekerheid? Wanneer neemt zij de regie? Welke acties kunnen wij op korte termijn verwachten?

En hoe ziet de minister, in het licht van deze problematiek, een calamiteit als een mogelijke terreuraanslag? Is de spoedzorg daarop voorbereid? Kan de sector op dit moment een ramp, een crisis of meervoudige aanslagen wel aan? Ik heb begrepen dat in België en Engeland een landelijke rampzorg coördinator is aangesteld. Hebben wij die ook niet nodig? Juist nu? De GHOR-organisaties vragen eveneens om duidelijkheid wie de leiding neemt bij aanslagen op verschillende locaties. Ik hoop dat de minister deze duidelijkheid kan geven.

facebooktwitterinstagrammail

We hebben 2785 gasten

donaties

doneer

Nederland
English