Terugblik

Het verzorgingshuis is niet meer. Dat je je als oudere op enig moment inschreef voor een aanleunwoning bij het verzorgingshuis in je eigen wijk, dat is niet meer. Dat tot die tijd veel gepensioneerden vrijwilligerswerk deden in het verzorgingshuis, dat is niet meer. Dat beginnend dementerenden in het verzorgingshuis naar de dagbesteding konden, zodat de mantelzorgers andere dingen konden regelen, dat is niet meer. Dat ouderen uit de buurt in het verzorgingshuis konden eten of een kaartje konden leggen, ook dat is niet meer.

Dat je bij eerste gebreken, slechtziendheid, slechthorendheid, slechter ter been wordend, de eerste geheugenproblemen, in een aanleunwoning kon gaan wonen, dat is niet meer. Dat je als het slechter ging, je in het aangrenzende verzorgingshuis kon gaan wonen, zodat er op de afdeling altijd iemand in de buurt was die een oogje in het zeil kon houden, dat is niet meer. Dat je vanuit het verzorgingshuis, waar je al dan niet samen met je partner kon wonen, professioneel en lief werd opgenomen op de verpleegafdeling voor je laatste tijd, ook dat is niet meer.

Lees meer

Dit is het laatste debat in de Tweede Kamer over de verpleeghuiszorg vóór de verkiezingen.

Tijdens de vorige verkiezingen kwam de ouderenzorg in het verdomhoekje te staan. Aanstichter en aanzwengelaar van de hetze dat ‘als we niets zouden doen dat we dan in 2040 de helft van ons inkomen aan zorg kwijt zouden zijn’, was VVD-minister Schippers. De vinger wees zij priemend naar de ouderenzorg. Daar móést wat gebeuren.

Dat het CPB de voorspellingen wat overtrokken had, wat te enthousiast aan de voorspelknoppen had gedraaid en daarom het doemscenario over die oplopende kosten introk, daar hoorde je later niemand meer over.

In de voorbije jaren wist de VVD steeds andere meerderheden voor haar karretje te spannen in haar meedogenloze strijd tegen de alleroudsten van ons land. Wetten werden onder stoom en kokend water door de kamer gejast en gaandeweg werd in het land duidelijk waar de ouderenhaat van de VVD allemaal toe leidde:

Lees meer

‘Niemand hier aanwezig heeft de diagnose gemist van verpleeghuisarts dokter Hoekstra in Nova, dat door personele tekorten in onze verpleeghuiszorg situaties zijn ontstaan die zij inhumaan noemt.

Het voorbeeld dat zij vervolgens gaf was van een bejaarde man die 24-uurs hand-in-handzorg nodig had. Het personeel kon - met de beste bedoelingen, benadrukte dokter Hoekstra - niet in die behoefte voorzien en de man werd ‘s nachts met een Zweedse band vastgebonden op zijn bed. De retentie - de ophoping van urine in zijn blaas - werd niet opgemerkt en zo stierf deze man op een nacht in verpleeghuis Jan Bonga te Amsterdam in het begin van de 21e eeuw een marteldood.

Een marteldood. Misschien weten mijn collega’s of de staatssecretaris een beter woord te kiezen. Zo niet, dan is één van de conclusies dat in onze verpleeginrichtingen ouderen de marteldood sterven, als gevolg van personeelstekorten.

Ik heb eigenlijk maar één vraag toe te voegen aan de even eenvoudige als heldere politieke analyse van dokter Fortuijn. Hoe is het mogelijk dat zo’n grote misstand – de onmenselijke omstandigheden waarin onze ouderen hun laatste jaren doorbrengen en sterven – met een zo voor de hand liggende oplossing, namelijk het investeren in goed opgeleid personeel, die het probleem adequaat kan oplossen, niet doordringt tot een meerderheid in deze Kamer?’

Lees meer

fleur-agema

donaties

doneer

Nederland
English