Vz.
Ik had de ministers graag veel succes gewenst voor deze komende regeerperiode. U begrijpt dat dat vreemd zou zijn. Want vz, omdat de PVV, de tweede partij van het land, categorisch werd uitgesloten van de onderhandelingen, versplinterde het politieke landschap erger dan ooit. Dat leverde aan het eind van het verhaal deze twee ministers op: één van D’66 en één van de CU. Ideologisch elkaar absolute tegenpolen, één die niets liever wil dan Nederland als soevereine natiestaat opheffen om het onder te brengen in een verenigde staten van Europa, een minister die het onderwijs in dienst wil stellen van een ideologische kosmopolitische agenda van internationalisering, die vindt dat het Nederlands als wetenschaps- en cultuurtaal z’n langste tijd gehad heeft en het liefst overstapt op Engels. En aan de andere kant een minister die wel hecht aan de eigenheid van Nederland, de identiteit, de taal, de tradities en die zich een gemeenschap zonder bezieling nauwelijks kan voorstellen.
Vz, een dergelijke samenwerking kan de echte problemen waar het onderwijs nu voor staat, niet oplossen. Deze ministers zullen door de ideologische weerzin die zij jegens elkaar voelen, niet verder komen dan het maken van een aantal harde afspraken, die zij vervolgens in graniet beitelen omdat er geen onderling vertrouwen is. Dit tweetal mist het elan om de koers van het onderwijs op de grote thema’s te veranderen. Zij passen op de winkel. Maar het onderwijs verdient beter, want er is sprake van een systeemcrisis, zoals dat niet eerder het geval was.

Lees meer

Voorzitter,

Een goede vriend van mij is leraar in het basisonderwijs. Hij noemt het zelf liever onderwijzer. Hij is iets jonger dan ik en moet nog maar kort. Dan kan hij met pensioen en hij kijkt daar reikhalzend naar uit. Want hij is ongelukkig. Hij heeft zoveel plezier gehad in z’n werk, jarenlang was hij een gepassioneerd onderwijzer. Een leraar met een verhaal, u kent het wel, zo’n omgevallen boekenkast die ontzettend veel wist van geschiedenis, van onze vaderlandse geschiedenis vooral, waar hij spannende verhalen over kon vertellen, een leraar bij wie z’n leerlingen en hun ouders terecht konden, zo’n leraar die je de rest van je leven niet meer vergeet. Lastig was hij ook, vooral de laatste jaren toen hij te maken kreeg met managers en bestuurders die hem en al zijn collega’s, intussen bijna allemaal vrouwen die parttime werken, wilden controleren en bedillen, niet alleen in het wat, maar vooral ook in het hoe. Met methodes, modellen, eindeloze overleggen en vergaderingen. En vooral schriftelijke verslaglegging en verantwoording ondermeer in de vorm van handelingsplannen. Er was geen tijd meer om spontaan met zijn groep de polder in te trekken om lessen biologie te geven in de natuur zelf. Hij weet daar alles van. Hij heeft generaties leerlingen liefde voor de natuur bijgebracht, aan de slootkant, in de polderbossen. Hij legde met zijn leerlingen volkstuintjes aan. Leerlingen begrepen toen pas dat tomaten en aardbeien niet uit een fabriek komen. Maar dat is er al jaren allemaal niet meer bij. Nu schrijft hij in z’n vrije tijd handelingsplannen.

Lees meer

Voorzitter,

80% van de basisschoolleraren werkt structureel over en er is veel burn-out onder leraren. Niet alleen blijkt dit uit het onderzoek van de NOS, ook de beroepsorganisaties bevestigen het beeld van een onverantwoord grote werkdruk in het basisonderwijs. Dat beeld dateert niet van gisteren vz. Al jaren is er sprake van een frustrerend grote administratieve last die veel te veel kostbare onderwijstijd opslokt. Een leraar die administreert, is er niet voor zijn of haar leerlingen. Zo simpel is dat.

Lees meer

Harm Beertema

donaties

doneer

Nederland
English